1206 : रब्ब सच मुच उसदी सुनदा है
रब्ब सच मुच उसदी सुनदा है दुआ जो उस तों मंगदा है, अपने असीरां नू खुदा, हकीर ना कदी समझेगा । 1. मुसीबत दे विच फसया हां दुखियारा दुख विच तसया हा, खलासी देवेगा खुदा, बुलंन्दी मैंनु बक्शेगा। 2. खुदा दे नां दी ये जुबान, तद करेगी तारीफ बयान, शुकरा ने मैं मनावांगा बजुर्गी ओह दी गावांगा। 3. ऐह गल यहोवा दे हज़ूर, हा वध के हुंदी है मंजूर, ते ढग्गे वछे खूब तैयार, होन सब कुरबाने दे सिंगदार। 4. ते बुझे दिल ऐह वेखणगे, खुश होवन मारे खुशी दे, जो ढूंढदे राह यहोवा दा, दिल जिंदा होवे ओनां दा।