1006 : या रब्ब तू मेरी पनाह है
या रब्ब तू मेरी पनाह है सो तू ऐ मेरी जान, खुदावन्द दे विच रहिन्दी है, ओह तेरा है मकान। 1. सो तेरे उत्ते कदी वी न आफत आवेगी, तापाली तेरे डेरे विच न कदी जावेगी। 2. रब्ब तेरे वास्ते करेगा फरिश्तयां नूं फरमान, कि ओह सब तेरियां राहां विच होन तेरे निगाहबान। 3. सो तैनूं अपनेयां हत्थां ते ओह आप उठावनगे, तद पत्थरां दे नाल तेरे पैर ना ठेहडे खावनगे। 4. तू शेर ते साप्प लताड़ेंगा शेर बच्चे अजगर वी, तूं पैरां हेठां फेवेंगा फिर खोपड़ी ओन्हां दी।